شب های شعر شاعر شنیدنی است...
و حرف هایی است برای نگفتن
حرف هایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرو نمی آرند
حرف هایی شگفت زیبا و اهورایی همین هایند .
دکتر علی شریعتی
پست الکترونيک
آرشيو وبلاگ
نوشته های پيشين
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
پيوندها
كرشمه
بن بست
سیب خوشبو
جزیره متروک
كنكور زندگي
مي دلير نوش
حرف براي گفتن بسيار زياد است
به نام او كه زندگي از او رنگ مي گيرد
دوست ندارمت دیگر چه ایهام لطیفی است !
طبیب عشق منم باده خور که این معجون
تحفه درويش
چایخانه
جلوت و خلوت يك نيمكت
کاغذ کاهی
بي سايه بان
اتاق شيشه اي
کتابخانه آن لاین شعر های فارسی
دغدغه های یک اقتصاد خوان جوان
يوسف هاي ارزان
ابر من ببار
من خلوت نشين
ما بايد با هم حرف بزنيم
ساعت شني
به نام آنكه دلم را هميشه رسوا خواست
دل نگاره هاي يك نو رسيده
غيرطبيعي ها
جسمم غزل است اما ، روحم همه نيمايي است
-------------------
حتي قطره آبي
در سنگ خارا نفوذ مي كند ،
شعر من اما ... ؟
سپيد مي شوم ، هر چه باداباد ...
------------------
به ياد كودكي ام
بادبادكي ساخته ام
حتي دريغ
از يك باد موافق !
اين دفعه جمله آبي نداريم !
-----------------------
چقدر تلخ است اين كه باشي
اين كه درد را
با تمام وجود احساس كني
اما
سلطان
تو را
جز در لباس دلقك
نپسندد
و ناگزير
از درآوردن شكلك
و مسخره بازي ! ...