شب های شعر شاعر شنیدنی است...

باد بادك باز

moye — Fri, 09 Jan 2009 23:38:18 GMT

www.bad-badak-baz.blogfa.com

دست رسی به شب های شعر شاعر امکان پذیر نمی باشد !

moye — Sun, 14 Dec 2008 13:41:18 GMT

بسمه تعالي

رسيده ايم من و نوبتم به آخر خط / نگاه دار جوان ها بگو سوار شوند ...

حلالم كنيد و گر نه حرامم كرده ايد !

-----------------------------------

بيست و چهارم آذر هزار و سيصد و هشتاد و چهار

با شب هاي شعر شاعر آمدم ،

بيست و چهارم آذر هزار و سيصد و هشتاد و هفت

بي شب هاي شعر شاعر رفتم!

شايد با اسمي ديگر و رسمي ديگر …

سيد محمد باقر موسوي

تلخ

moye — Tue, 09 Dec 2008 23:42:18 GMT

بسمه تعالي
هيچ وقت فكر نمي كردم يك روزي به اين وضعيت دچار بشم !

نزديك دور ، دور نزديك ...
-------------
چقدر تلخ است !
آن را که نزدیک ترین به خود می پنداری
دورترین به تو باشد
و تلخ تر از آن
این که
خود را که نزدیک ترین به او می پنداشتی
دورترین به خود پندارد !

باران

moye — Wed, 03 Dec 2008 21:16:18 GMT

بسمه تعالي
ميان بارش باران كه اشك پنهان است / فريب دادن مردم چقدر آسان است !

هيچكس، هيچ چيز، هيچ وقت ...
----------------------
واي
باران باران !
شيشه پنجره را باران شست
از دل من اما
چه كسي نقش تو را خواهد شست ؟

زبان

moye — Fri, 28 Nov 2008 22:09:18 GMT

بسمه تعالي
همه مسائل ( مشكلات ، بدبختي ، بيچارگي ، آوارگي ، درماندگي ... ) بشر از زماني آغاز شد كه زبان اختراع شد و انسان ها ملزم شدند كه با هم صحبت كنند !

قد تموم ستاره ها !

-----------------

هرگز نخواستم كه بگويم تو را چه قدر

عاشق شدم ؟ چه وقت ؟ چگونه ؟ چرا ؟ چه قدر ؟

هرگز نخواستم كه بگويم نگاه تو

از ابتداي ساده اين ماجرا چه قدر

من را شكست،‌ساخت، شكست و دوباره ساخت

من را چرا شكست ؟ چرا ساخت ؟ يا چه قدر ... ؟

هرگز نخواستم به تو عادت كنم ولي

عادت نبود حسي از آن ابتدا ، چه قدر

مانند پيچكي كه بپيچد به روح من

ريشه دواند و سبز شد و ماند تا ... چه قدر

تقدير را به نفع تو تغيير مي دهند

اينجا فرشته ها كه بداني خدا چه قدر

خوبست با تو با همه بي وفائيت

قلبم گرفته است،‌ نپرس از كجا ؟ چه قدر ؟

قلبم گرفته است ، سرم گيج مي رود

هرگز نخواستم كه بداني تو را چه قدر...

نغمه مستشار نظامي

فلسفه

moye — Fri, 21 Nov 2008 21:51:50 GMT

بسمه تعالي

مي خواستم از چشمهايشان و داستان آنها بنويسم ديدم نه فلسفه مي دانم و نه منطق !

زين آتش نهفته كه در سينه من است

خورشيد شعله... نه شرري پيش چشم تو

--------------------------------

پ.ن : يكي از دوستاي بابام تو همون دانشگاهي كه من اقتصاد مي خونم فلسفه ميگه ! پيغام داده بود كه به فلاني بگيد تو كلاس من شركت كنه به دردش مي خوره . حالا رو چه حسابي دنبالم فرستاده بود نمي دونم ! ولي مثل اينكه چاره اي ندارم !

ايمان

moye — Sat, 15 Nov 2008 22:13:56 GMT

بسمه تعالي

همان بس است كه با سجده دانه بر چيند / كسي كه چشم تو را ديده است و كافر توست

يقين دارم ، چونان كه به هوا !

-----------------------------

گاهي اوقات با خودم فكر مي كنم

نكند اشتباه مي كنم ؟!

كه ندايي از درون

به خود مي آوردم

ندايي كه به صداقت آن

يقين دارم

□

و بيش از پيش ...

سلام حضرت باران سلام حضرت خورشيد

moye — Sun, 09 Nov 2008 22:15:59 GMT

دارد امشب از شمال شرق احسان مي وزد

مي شناسد اين گدا سلطان آن اقليم را

...

بيرق سبز رضا قصد هلاكم داشت ... حيف

كاش بالا برده بودم پرچم تسليم را

نقاب

moye — Sun, 02 Nov 2008 08:15:18 GMT

بسمه تعالي

بازيگر خوبي شده ام ...

ملالي نيست ...

-------------

اگر از حالم می پرسید

خوبم ! خوب خوب !

خوبم براي مادرم

براي پدرم

براي دوستانم !

□

…

یک سالی می شود !

moye — Tue, 28 Oct 2008 19:46:09 GMT

بسمه تعالي

چقدر سخت است گفتن از شاعری که در میان ما نیست !

ناگاه چه زود دير شد ...

چقدر سخت است گفتن از شاعری که معتقد است « چندان زندگانی دراز و نام پر اوج و فرازی ندارم که بخواهم زندگی نامه بنویسم ،همه اش چیزها و حرفا های معمولی است که همه دارند .این که بگویم نام و نام خانوادگی ام فلان و بهمان است و شماره ی شناسنامه و تاریخ تولدم چنین است و چنان یا محل تولدم کدام شهر و استان است چه دردی را دوا می کند ؟»

شاعری که با شعر هایش بزرگ شدیم .شاعری که « سروش نوجوان »او نوجوانی هایمان را رنگ دگر بخشید .با منظومه ی « ظهر روز دهم » او گریستیم ; با« مثل چشمه مثل رود » او جاری شدیم به جوانی ; از زبان او "به قول پرستو " سخن گفتیم و پرواز را آموختیم .از او یاد گرفتیم که "گلها همه آفتابگردانند " اگر دلهایمان آفتابی باشد و ابر تیره ی ناامیدی در دلهایمان چیره نشده باشد .

شاعری که شعرهایش ما را با انقلابی که پدرانمان بر پا کرده بودند و ما هر لحظه از آن دور و دورتر می شدیم آشتی داد .شاعری که شعر هایش مرهم دل داغدیده ی مردم ایران زمین در دوران دفاع بود . وبالاخره "دستور زبان عشق "را یادمان داد تا بدانیم عشق نیز آدابی دارد و دستوری !

چقدر سخت است گفتن از قیصر !مگر چند نفر هستند که نام کوچکشان با حرف آخر عشق شروع می شود ؟! حتی اگر در دستور زبان عشق او اینگونه رقم زده باشند : « نه !/کاری به عشق ندارم !/ من هیچ چیز و هیچ کسی را /دیگر/در این زمانه دوست ندارم ». مگر می شود چنین شخصی کاری به کار عشق نداشته باشد ،آخر نام کوچک او با حرف آخر عشق شروع میشد .

قیصر !« اما چرا /آهنگ شعرهایت تیره /و رنگشان /تلخ است ؟»! چرا این روزهای آخری شعر تو بوی تلخی می داد ؟ چرا به خود اینگونه تلقین می کنی : " این روزها که می گذرد /شادم / این روزها که می گذرد /شادم / که می گذرد /این روزها /شادم که می گذرد ..."مگر تو شاد نبودی ؟

□

خواستم بگویم که قاف حرف اول قلب است ; آن جا که می زند برای دوست ، دیدم قاف نیست .خواستم بگویم قاف حرف اول قبله است ; آنجا که تمام مسلمین به شوقش می زند دل هاشان ، دیدم قاف نیست . خواستم بگویم قاف حرف اول قاصدک است ;دیدم قاف نیست . دیدم همه ی اینها هست و قاف نیست .قاف حرف آخر عشق است ;آنجا که نام کوچک تو آغاز می شود .